Worstelen met provisie, deel II

‘De verschillende kostenmodellen die banken nu hanteren werken niet kostenverlagend. Integendeel.’ Een duidelijk uitspraak van Hester Borrie, bestuurslid van Robeco, tijdens een recent debat over het aanstaande provisieverbod voor beleggingsfondsen. Het ‘probleem’ is bekend. Beheerders van beleggingsfondsen betalen provisie aan banken en vermogensbeheerders die hun fondsen verkopen. Deze provisie wordt afgeschaft. Mijn vorige column ging over hoe fondsbeheerders hiermee worstelen. Deze week de andere kant van de medaille. De worsteling van de distributeurs van fondsen d.w.z. banken en vermogensbeheerders. Ook bij hen weegt het eigen belang zwaarder dan het belang van de klant.

Linksom of rechtsom

Het provisieverbod betekent voor banken en vermogensbeheerders dat zij vele miljoenen aan inkomsten mislopen. En zij worstelen nu met de vraag wat te doen. De verloren inkomsten laten voor wat ze zijn en het voordeel dus bij de klant terecht laten komen? Of, een manier vinden om de inkomsten terug te verdienen? Zou je het belang van de klant voorop zetten dan was de keuze snel gemaakt. Helaas lijken vrijwel alle banken niet voor deze optie te kiezen. In plaats daarvan proberen ze de misgelopen inkomsten via kostenverhogingen elders terug te verdienen.

Kosten stapelen

Zo heeft ABN Amro de vaste beheervergoedingen verhoogd. ‘Kostenneutraal’ noemt de bank het. Klanten betalen nu een all-in-tarief van 0,9 tot 1,5 procent, afhankelijk van het risicoprofiel. Dat is bovenop de kosten van de beleggingsfondsen waarin wordt belegd. Ook als we ervan uitgaan dat de kosten van die beleggingsfondsen omlaag gaan als het provisieverbod er komt, dan is de ABN Amro klant nog altijd zo’n 2 tot 3 procent per jaar aan kosten kwijt. Knappe bank die dat terugverdient voor de klant. In het Financieele Dagblad laat ABN Amro weten dat klanten ‘er begrip voor hebben dat goed vermogensbeheer geld kost’. Zouden ze dit bij de bank Anno nu zelf echt geloven?

Rabobank geeft de provisie terug aan de klant. Maar alleen als de belegger in beleggingsfondsen belegt via Rabo Beheerd Beleggen Fondsen of Rabo Advies Beleggen Fondsen. Voor beide concepten betaalt de klant een fee van 0,4 tot 0,6 procent per jaar. Wederom bovenop de kosten van de beleggingsfondsen waarin wordt belegd. Rabo is goedkoper dan ABN Amro, maar als je alle kosten bij elkaar optelt is de klant nog altijd een fors deel van zijn vermogen kwijt aan kosten.

Kosten blijven hoog

Ook de private banks Van Lanschot, Theodoor Gilissen en Insinger de Beaufort geven ontvangen provisies terug aan hun klanten. Maar ook bij deze banken betalen beheerklanten een all-in fee van rond de 1 procent per jaar. Nogmaals, bovenop de kosten van de beleggingsfondsen waarin wordt belegd. En in sommige gevallen zijn er ook nog andere kosten die samenhangen met het beheer.

De provisie is dood. Lang leve de (hoge) beheervergoeding. Dit lijkt het motto van de bedrijfstak te zijn. De klant moet helaas vaststellen dat Hester Borrie gelijk heeft.